درخت فردوسی متوسط تنه قوی

توضیحات

درخت “فردوسی” که به آن “گل فردوسی” یا “مرجان” نیز گفته می‌شود، یک درختچه کوچک از خانواده Fabaceae است. نام علمی آن Erythrina crista-galli است و بومی آمریکای جنوبی است. این درختچه به خاطر گل‌های قرمز درخشانش که در خوشه‌های بلند ظاهر می‌شوند، معروف است.
ویژگی‌های درخت فردوسی:
ظاهر:
درختچه ای با شاخه‌های گل‌دهنده است که با افزایش سن، به رنگ قهوه‌ای در می‌آیند.
گل‌ها:
گل‌های قرمز درخشان، به طول 5 سانتی‌متر، که به صورت خوشه‌ای هستند.
برگ‌ها:
برگ‌های نیزه‌ای، تخم مرغی شکل یا کشیده، به رنگ سبز تیره.
ارتفاع:
ارتفاع آن معمولاً بین 5 تا 8 متر است، اما در برخی مناطق ممکن است تا 10 متر نیز برسد.
گلدهی:
از اردیبهشت تا اواخر مهر ماه گل می‌دهد.
خاک:
خاک‌های قلیایی با pH 8 تا خاک‌های اسیدی با pH 5 را تحمل می‌کند.
شرایط نگهداری:
به آبیاری منظم و نور کافی نیاز دارد.
کاربرد:
به عنوان یک گیاه زینتی در  باغ‌ها کاشته می‌شود.
نکات تکمیلی:
این درختچه به دلیل گل‌های جذاب و زیبا و همچنین مقاومت نسبی‌اش، در مناطق مختلف جهان به عنوان یک گیاه زینتی مورد توجه است.
درخت فردوسی بومی آمریکای جنوبی است اما در مناطق دیگر جهان نیز به خوبی رشد می‌کند.
درخت فردوسی می‌تواند به عنوان یک گیاه مستقل یا در ترکیب با سایر گیاهان زینتی در باغ‌ها  استفاده شود.